Top
  >  Microavontuur   >  Een microavontuur op de grens van Drenthe, Groningen en Friesland
microavontuur-nederland

Ik vond dat ik wel een microavontuur verdiend had na de lancering van mijn E-book. Dus stopte ik vrijdagavond mijn spullen in mijn backpack en ging ik lekker op tijd naar bed. Zaterdagochtend slaap ik (voor mijn doen) uit tot een uur of acht. Na een flink ontbijt doe ik mijn rugzak op mijn rug en loop ik de voordeur uit. Ik weet waar ik die nacht zal slapen en hoe ik ongeveer moet lopen als ik de mooiste stukken natuur in de buurt van mijn geboortedorp Roden aan elkaar wil plakken. Een route heb ik niet gepland, zodat ik onderweg elk leuk paadje gewoon in kan lopen.

backpack-inpakken-wandeltocht
Klaar voor vertrek!

Door de nieuwbouwwijk loop ik naar het oudere centrum van Nieuw-Roden. Bij de fietsenwinkel kijk ik verliefd naar de E-bikes die buiten opgesteld staan. Ik bedenk me hoeveel sneller ‘E-biken‘ zou gaan dan lopen. ‘Nee’, corrigeer ik mezelf, ‘het gaat er niet om het einddoel zo snel mogelijk te behalen, het gaat om genieten onderweg!’. De volgende kilometer vraag ik af hoe dat cliché ook alweer ging. Iets met it’s not about the destination, but about the journey .

wandelroute-roden
Wandelen nabij Roden

Het duurt zo’n vier kilometer voordat ik echt ‘uit mijn hoofd’ kom en me kan focussen op wat ik om me heen zie. Lange zandpaden tussen uitgestrekte weilanden. Frisgroene bomen op de grenzen van weilanden. Zo nu en dan vlucht een ree voor me weg, en een groep spreeuwen heeft het samen heel gezellig. In grote grijze akkers zie ik regelmatig verspreid kleine plantjes de grond uitkomen. Over een paar weken is het hier nóg groener!

Al snel blijkt het pad wat ik in mijn hoofd had afgesloten, en moet ik een paar kilometer langs de verharde weg lopen. Automobilisten scheuren ondanks de snelheidslimiet van 60 km/uur in hoog tempo voorbij. Ik ben daar al snel zat van en loop een volgens het bordje doodlopend boerenpad in. Aan het eind vind ik een renpaardenstal en ik pak de navigatie-app er even bij. Er moet een klein pad richting de volgende weg lopen. Dat blijkt het mooiste pad wat ik op de hele route tegen zal komen: een met gras overgroeid pad omringd door frisgroene bomen. Het zonnetje komt er even door en het is net alsof ik in een sprookje loop.

microavontuur-drenthe
Rondom Steenbergen (Drenthe)

Na nog een stuk verharde weg arriveer ik in de duinen van Bakkeveen: het Mandeveld. Over een slingerpad loop ik over de heide tot ik bij een meertje kom. Daar plof ik neer tegen een boom, voor een welverdiend uur pauze. Ik heb dan al 18 kilometer in de benen en dat begin ik toch wel te voelen. Ik lunch met Hartkeks, appel en een stukje chocolade. Echt trek heb ik niet, wel dorst. Mijn rugzak is na deze stop dan ook weer flink lichter.

lunch-wandelvakantie
Lunchen op het Mandeveld, Bakkeveen

Inmiddels blijkt het behoorlijk druk geworden in dit natuurgebied, en het is zoeken naar paadjes zonder mensen. Ik moet zo nodig plassen, dat ik na een paar kilometer met buikpijn maar gewoon aan de rand van het heideveld ga zitten. Dan maar hopen dat ik geen vogelaar met verrekijker een hartaanval bezorg.

Na kilometers slingeren over het Mandeveld bereik ik het dorp Bakkeveen. Erg veel stelt dat niet voor, en al snel loop ik over een breed fietspad door de velden. De auto’s razen aan de andere kant van de vaart langs, helemaal tot aan Frieschepalen. Ik geniet van het schaduwspeld van de wolken boven de frisgroene weilanden vol melkkoeien.

wandelen-bakkeveen
Wandelen tusssen Bakkeveen en Frieschepalen

Na Frieschepalen loop ik over een pad zo breed als vier voeten naast elkaar, langs een drukkte weg. Dit pad blijkt het fietspad te zijn, en meerdere keren spring ik van schik door het plotselinge verschijnen van een wielrenner bijna de vaart in. Op een warme dag had ik een frisse duik niet zo erg gevonden, maar er staat een harde, wat koude wind en droge kleding heb ik niet bij me.

De laatste acht kilometer van de etappe loop ik langs weer een weg. Ik moet nodig plassen en omdat ook hier geen bosje te vinden is, plas ik gewoon langs het fietspad. De automobilisten rijden toch te hard voorbij om op te kunnen merken hoe weinig zon mijn billen dit jaar gehad hebben.

bakkeveen-wandelen
Bakkeveen

Na dik 25 kilometer lopen bereik ik het huis van een vriendin, nabij Drachten. Ze heeft een groot weiland achter haar huis. Helemaal achterin zet ik mijn tentje op. Rondom de tent vind ik platgedrukt gras, een teken dat de reeën daar geslapen hebben. De wind waait hard door de bomen, wat voor een natuurlijk slaapmuziekje zal zorgen.

Zwaar uitgeput zak ik even later op de tuinbank van de vriendin, waar we even bijkletsen voordat ik in haar hangmat ga liggen lezen. Mijn voeten doen pijn als gevolg van mijn ongeschikte schoenenkeuze (25 km met 12 kilo op rug blijkt minder fijn op deze schoenen dan 15 km zonder bagage) en ik ben blij dat ik mijn voeten in de lucht kan houden. Een uurtje later verschijnt er een bord met vegan shoarma en gebakken aardappels en ik vraag me af of ik droom. Zo’n maaltijd wint het nog altijd van de gevriesdroogde maaltijd in mijn rugzak. En daar zit ik dan, met een bord eten in alle rust te genieten van de laatste zonnestralen.

hangmat-vakantie
Beentjes omhoog in de hangmat: vakantie!

Microavontuur dag 2

De volgende ochtend word ik om 5 uur wakker van een vogel die heel schel boven mijn tent zijn deuntje steeds herhaalt. Er komt geen antwoord van een soortgenoot, en hij houdt het nog tot een uur of zeven vol. Slapen lukt me niet meer, zelfs niet met een podcast op hoog volume en een trui over mijn hoofd. Het wordt al flink warm in de tent, en ik blijf nog een uurtje liggen met de opening open. Ik zie het zonlicht steeds meer van het weiland bereiken en het lijkt een heerlijke dag te worden.

Lekker stijf kruip (strompel) ik vervolgens mijn minitent uit, op naar de ‘wc’ in de bosjes. Er vliegt vanalles weg en ik voel me bijna schuldig dat ik de hele nacht de slaapplek van deze vogels verstoord heb. Eenmaal aangekleed kook ik water voor mijn havermout, waar ik voor de verandering havermout en rozijnen doorheen roer. Een kopje ochtendthee om de havermout weg te spoelen en ik ben klaar voor de tweede dag microavontuur.

ontbijt-kamperen
Ontbijten bij de tent

Ik merk gelijk bij vertrek al dat de Compeed blarenpleisters waarmee ik de onderkant van mijn voet bedekt heb, de pijn niet verminderen. Ik had al een beginnende blaar door mijn hardloopschoenen, en dit avontuur blijkt die blaar te verergeren. Ik besluit om in ieder geval de eerste kilometers door de natuur gewoon te lopen, en daarna maar te zien hoe het gaat. Ik loop door het bos van Trimunt, waar ik het continue gezoem van de motorcrossbaan hoor komen. Even verderop bereik ik een heideveld en is de rust teruggekeerd.

trimunt-marum
Trimunt

Over een pad waar vroeger de trambaan liep, loop ik door het groen naar Marum. Even een tunnel onder de A7 door, dat is weer eens wat anders dan met 130 (onee, 100 nu he!) over de A7 richting Drachten rijden. Ik slinger in een regenbui door de wat sfeerloze straten van Marum, tot ik in het uitgestorven centrum kom en een smaller pad kan nemen.

microavontuur-nederland
De Oude Trambaan nabij Marum

Een paar kilometer later ruil ik brede klinkerwegen in voor een smal fietspad door de weilanden richting Nuis. Ik voel de blaar op mijn voet groeien, en omdat ik die voet deze week nog vaak moet gebruiken, besluit ik niet helemaal terug naar huis te lopen. Ik stuur mijn vader, bij wie ik tijdens Corona woon, een berichtje met de vraag of hij me een half uur later op wil halen. Ondertussen loop ik tussen weilanden met her en der schattige huisjes verspreid in het groen. Ik zie een koe met een half kalf eruit en sloten vol lawaaiige kikkers. En sneller dan verwacht sta ik dan voor de Coendersborg in Nuis, in de stromende regen. De timing voor mijn lift kon niet beter (hoewel ik natuurlijk geen suikerklontje ben en prima in de regen kan lopen).

wandelvakantie-drenthe
Moe maar voldaan bij de borg in Nuis

Vijfentwintig uur na vertrek sta ik onder een warme douche de stukjes natuur die zich in mijn bh en sokken opgehoopt hebben van me af te spoelen. Ik heb het gevoel dat ik dagen onderweg geweest ben en voel me helemaal geïnspireerd voor weer een nieuwe (werk)week.

Feitjes microavontuur

Tijdsduur: 25 uur
Afgelegde afstand: 35-40 kilometer
Gezelschap: alleen
Vertrekpunt: Roden
Overnachtingsplek: privégrond nabij Drachten
Kosten: alleen eten en drinken

microavontuur-inspiratie

Ook op (mini)trektocht? Bereid je voor met mijn E-book:

Slide

Ga goed voorbereid, veilig en ontspannen op pad met de tips uit dit E-book.

De complete gids voor je eerste trektocht Naar de webshop voorbereiding-eerste-trektocht-boek

Comments:

  • Willemijn de Jong

    6 juli 2020

    wat leuk! je liep bij ons in de buurt.
    Ik woon op een boerderij in Donkerbroek. Dat ligt tussen Appelscha en Drachten.
    Bakkeveen is hier heeeel toeristisch, wij komen er zelf ook graag. Bij landgoed de slotplaets, ‘t mandefjild, de restaurantjes. Grappig te lezen hoe jij het ervaarde. Natuurlijk ook een stuk kleiner dan Roden. Waar ik ook wel eens kom.
    Mooi verslag!

    reply...

post a comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.