Top
  >  Europa   >  Op een onbewoond eiland in Zweden

Op een onbewoond eiland
Loopt niemand voor je neus
Ja je voelt je d’r blij want
Lekker leven is de leus

Een onbewoond eilandje in de zee, Zuid-Zweden. Dennenbomen in het midden en gladgeslepen rotsen aan de buitenrand. Een boot beweegt op het kabbelende water aan de ene kant, een paar omgekeerde kano’s liggen op het strandje aan de andere kant. Rond half tien kleurt de hemel oranje en verdwijnt de zon net onder de horizon. Een paar uur later kleurt de hemel opnieuw en komt de zon een stukje verder naar rechts aan de horizon weer op.

Klinkt als een droom, toch? Een droom die voor mij uitkwam deze zomer. Via Bever won ik twee plekjes in het #GoBackpackCamp van Jack Wolfskin, op het eiland Bergholmarna. Samen met zo’n 28 Duitse outdoormensen mocht ik met mijn goede vriendin Yoshi 3 dagen op het eiland verblijven.

Een snelle boot haalt ons op bij het vasteland, en al snel razen we tussen allemaal kleine, beboste eilandjes door. Het is warm en zonnig en de spetters zeewater zorgen voor welkome verkoeling. Zo’n 10-15 minuten later meren we aan bij een steiger, waar het team ons applaudisserend welkom heet op het eiland.

go-backpack-zweden

Na een rondleiding krijgen we onze tent aangewezen, een schattig groen tentje op een vlonder tussen de bomen. We horen de wind door de bomen ruizen, en verderop de golven zachtjes tegen de rotsen slaan. Al snel klinkt de bel, het is tijd voor het avondeten. Veganistische chili con (sin) carne, bereid op het kampvuur. En dat proef je hoor, wat een fijne rokerige smaak. Tijdens het eten kunnen we ons inschrijven voor de activiteiten van die avond: kanoën, SUPpen of in bomen klimmen.

eco-kamperen
Er wordt rekening gehouden met de natuur: tent op vlonders ipv bosgrond, eco toilet en eco wasplaats

Een paar uur later zitten we op onze knieën op een drijvend SUPbord. Instructrice Betty legt ons uit hoe we balans kunnen vinden en kunnen gaan staan. Voor iemand met zo’n slecht evenwichtsgevoel als ik een hele opgave, maar het lukt. Als we allemaal staan, beginnen we aan  ons rondje om het eiland. Ik heb al allerlaatste door hoe ik moet peddelen en lig al snel achter op de andere vijf deelnemers. Gelukkig ziet Betty dat en krijg ik instructies, waarna het beter gaat. Nouja, meestal beter, want ik bots even later hard tegen haar bord waardoor ze in het water valt.

Bijkomen doen we in relaxstoelen op het uiterste puntje van het eiland, samen met berggids Bernhart. De zon zakt langzaam achter de horizon en de lucht kleurt in de meest intense kleuren oranje en blauw. We zitten in stilte te genieten van dat prachtige uitzicht, wanneer Bernhart zegt: ‘medicine for the soul, that’s it’. En inderdaad, ik besef dat alle zorgen en spanning van de voorgaande weken van me afgegleden is. Bij het kampvuur leren we elkaar beter kennen, tot laat in de nacht.

zonsondergang-zweden
Vanuit de relaxstoelen bij een kampvuur genieten we van de zonsondergang

Ook de volgende ochtend mogen we een activiteit uitkiezen. Tijd om mijn hoogtevrees uit te dagen: in bomen klimmen! We hijsen ons in een klimgordel en luisteren naar Robert’s instructies: ‘you have to move like a cat: careful and quiet’. Ik ging de boom is als een kat met doodsangst. Gelukkig heeft Robert heel, heel, heel veel geduld, en staat Yoshi beneden me moed in te spreken. Als ik over de ergste angst heen ben, kan ik echt enorm genieten van de fysieke uitdaging en het uitzicht.

klimmen-bomen
Hoogtevrees overwinnen met dank aan Yoshi en Robert

Geheel bezweet springen we na afloop van de les in de zee. Met een watertemperatuur van een graad of 20 is dat aangenaam. Terwijl ik zo in het helderblauwe water tussen de eilandjes zwem waande ik me echt in het paradijs. Zo ook wanneer we een paar uur later met een boot over hetzelfde stuk water naar een buureiland varen. Daar loopt gids Patrick met ons door de natuur, want paden zijn er niet. Dit is Scandinavië zoals ik het me voorgesteld heb: rotsen, dennenbomen, rendiermos, bosbessen. En dan heel veel van dat alles.

varen-zee-zweden
Wandelen en zwemmen op een onbewoond buureilandje

Ook die avond is de zonsondergang weer sprookjesachtig. Zwitserse zangeres Stefanie Heinzmann zorgt voor fijne muziek op een podium op het water. Liedjes over (zelf)liefde, met zoveel oprechtheid gezongen. En dan die oranje lucht op de achtergrond. En het warme briesje over het water. Ik word er emotioneel van en verstop mijn huilgezicht achter een grote mok thee.

concert-op-eiland-zweden
Concert van Stefanie Heinzmann op het water

Veel te snel is het de volgende dag alweer tijd om via Stockholm naar Amsterdam terug te keren. Terwijl de boot van het eiland afvaart heb ik het gevoel dat ik een ‘thuis’ achterlaat. Want aan leven op deze prachtplek zou ik wel kunnen wennen!

0

post a comment